LIECKENS SISTERS VERLIEZEN FINALE IN HET NEDERLANDSE
VROUWENPOLDER
Het weekend voor de Masters in
Knokke was een vrij weekend, maar om goed voorbereid te zijn, konden we moeilijk een
beach-loos weekend houden. Vandaar dat we een wild card hadden
aangevraagd om aan de Nederlandse beachcompetitie te mogen
deelnemen en gelukkig hebben we die ook gekregen! Om 5u liep de
wekker af en maakten we ons klaar voor de trip naar het meest
noordelijke stadje in het Zeeuwse eiland Walcheren.
In onze eerste wedstrijd kwamen
we uit tegen het duo Van de Pol/Spekman. Hoe we zouden
spelen, naar wie we zouden opslaan? Dat moesten we proberen uit
te vissen tijdens de korte opwarming. Eén ding was zeker, dit
was niet zomaar een team, want gezien wij de laagste seed hadden,
kwamen we uit tegen het team met de hoogste seed. We begonnen
geconcentreerd aan de wedstrijd en moesten elk punt anticiperen
op wat onze tegenstanders deden en punt na punt onze strategie
uitbouwen of veranderen waar nodig. Tot 10 punten was het een
gelijkopgaande wedstrijd, maar daarna vonden we onze draai en zo
wonnen wij de eerste set (in Nederland wordt er naar 2 gewonnen
setten per wedstrijd gespeeld) met 21-14. In de tweede set
wisten we wat ons te doen stond en in deze set gingen we vlot
door van begin tot eind en we wonnen met 21-13.
In de twee de ronde van de
winnaarspoule kwamen we uit tegen het duo Linstra/Obelink.
Dit team gaf een sterke indruk en de eerste set werd dan ook
een zeer moeilijke. We verdedigden goed, maar onze tegenstanders
vielen zeer afwisselend aan. We kwamen 15-17 achter, maar staken
dan een tandje bij. Zusje Ellen serveerde een paar zeer goede
opslagen en zo wonnen we uiteindelijk nipt met 21-19. In de
tweede set konden wij vooral een goede combinatie opslag-wind
vinden en zo maakten we een aantal mooie aces. We speelden zeer
secuur op alle vlakken en wonnen met 21-9. De halve finale was
dus een feit.
In die halve finale kwamen we
opnieuw uit tegen de dames van onze eerste wedstrijd. Zij hadden
zich via de verliezerspoule opnieuw opgewerkt. We hadden 3u
moeten wachten vooraleer we aan onze halve finale begonnen en
dit in een brandende zon. We waren ons ritme even kwijt en onze
tegenstanders speelden beter dan in de eerste wedstrijd. We
waren constant op achtervolgen aangewezen. Op het einde van de
set was zus Ellen opnieuw de reddende engel. We wonnen de
set alsnog met 21-19. De tweede set was even gelijk
opgaand, alleen waren we precies opgelucht en rustiger omdat we
de eerste set al gewonnen hadden en zo konden we eerder een
kloof maken en die ook aanhouden. We wonnen de tweede set ook
met 21-17.
Enorm tevreden dat we de finale
mochten spelen, kwamen we op center court tegenover Kloek/Verweij
te staan. Dit zou geen gemakkelijke wedstrijd worden, beide
dames kenden voldoende aanvallende kracht. De eerste set was
vooral zoeken van onze kant. Onze tegenstanders sloegen ons met
harde aanvallen om de oren en we stonden onmiddellijk een resem
punten achter. Pas op het einde van de set konden we een beetje
terugkomen. We verloren deze set met 21-16. In de tweede set
gingen we op ons elan van het einde van de eerste set verder en
met zware opslagen, goed verdedigend werk en mooie plaatsballen
konden we tot 9-4 uitlopen. Plots viel onze tegenstandster op de
grond en werd er een medische time out gevraagd. Ons ritme werd
dus onderbroken en bij het opnieuw aanvangen van de wedstrijd,
konden we niet onmiddellijk met dezelfde concentratie verder
gaan. Onze tegenstanders kwamen terug bij. We bleven echter wel
goed opslaan en zo konden we deze set nog winnen met 21-17. Er
kwam dus een derde en beslissende set. Hierin kwamen we
onmiddellijk 0-4 achter door zware opslagen van onze
tegenstanders. We hadden het moeilijk met verdedigen en in onze
opslag ontbrak ook het nodige risico. We verloren deze set met
15-9.
Zeer spijtig, maar we kunnen
terugblikken op een goed tornooi, een leuke ervaring, een zeer
goede training en ook een heel vermoeiende dag (we hebben 9 sets
gespeeld, dat komt in de Belgische competite nooit voor!). We
hebben met de nodige wind gespeeld, tegen tegenstanders die we
niet kennen, dus moesten we ons tijdens de wedstrijd aanpassen,
een ideale generale repetitie voor Knokke dus.
We willen ook
nog de Nederlandse
organisatie bedanken om ons toe te laten tot het tornooi. Deze
ervaring was zeker voor herhaling vatbaar!!!