EERSTE TORNOOIZEGE IN DUINBERGEN!

De laatste manche van het BK voor de masters in Knokke, speelden zich af op een zucht van van finale-site van volgende week, namelijk in Duinbergen. Het mag voorbije zondag dan niet echt “ons weertje” geweest zijn, maar het was alleszins wel “ons dagje”J 

Deze keer waren we 3^de reekshoofd en moesten we dus geen voormatch meer spelen. In onze eerste wedstrijd kwamen we uit tegen het duo Callens-Sobolska. Zij konden zich het voorbije weekend kwalificeren voor de Grand Slam en dat ze in goede doen waren, bewezen ze in hun eerste wedstrijd door te winnen van De Baets-De Neef. We waren dus gewaarschuwd. We begonnen zenuwachtig aan deze wedstrijd, maar konden toch doen wat we moesten doen. Via onze opslag konden we een comfortabele voorsprong opbouwen die op een bepaald moment zelfs 6 punten bedroeg. Onze tegenstanders kwamen nog terug, maar onze voorsprong was te groot om nog volledig op te halen. We wonnen met 16-21.

In onze tweede wedstrijd, met als inzet een rechtstreekse plaatsing voor de halve finale, moesten we het opnemen tegen Vindevoghel-Renneboogh. We startten zeer geconcentreerd aan de wedstrijd. Waar Liesbet en Joke in vorige onderlinge duels vaak konden scoren met hun service, was onze receptie nu heel secuur. We scoorden nagenoeg elke bal, hoewel hier vaak lange rallies aan vooraf gingen. Ook met onze opslag konden we een aantal rechtstreekse punten noteren. We liepen weer een aantal punten uit en dat bleek ook deze wedstrijd voldoende te zijn om de remonte van onze tegenstanders tijdig te stoppen, we wonnen met 21-18 en zo waren we rechtstreeks geplaatst voor de halve finale! 

In de halve finale was het duo David-Vandenbussche onze tegenstander. Dit was het enige team in de  competitie waar we nog nooit wisten van te winnen, maar daar wilden we verandering in brengen! Heel gefocussed begonnen we aan de wedstrijd en onmiddellijk voelden we dat het goed zat. Opnieuw zat onze receptie goed en ook verdedigend konden we vele ballen van de grond houden. Aanvallend voerden we onze opdrachten goed uit en zo konden we ook deze wedstrijd weer een paar punten voorsprong opbouwen. Er werd hard gevochten voor elk punt, maar deze keer waren wij het die aan het langste eind trokken: we wonnen met 21-18 en zo stonden we voor de 2^de maal dit seizoen in de finale!!!

 In deze finale moesten we het opnemen tegen Bruyneel-Vandersteene. In het begin van de dag zeiden we nog lachend tegen elkaar dat we straks samen de finale zouden spelen en op het einde van de dag, bleek deze grap werkelijkheid geworden te zijn. Joke en Els hadden tot tweemaal toe het topduo Van Bree-Lowette verslagen, dus ook zei waren in goede vorm! De tribunes zaten ondertussen helemaal vol en zo begonnen we in een regenachtig Duinbergen aan onze finale. In de eerste set konden we onmiddellijk een paar punten uitlopen via moeilijke opslagen, maar al even snel, kwamen onze tegenstanders weer op gelijke hoogte. Lange rallies typeerden deze wedstrijd en bij 15-12 hadden wij toch weer een comfortabele voorsprong. Els en Joke wilden het hierbij echter niet laten en kwamen via goed aanvallend werk terug, zij namen nu zelfs 2 punten voorsprong (17-19). Dat we vechters zijn, bewezen we nogmaals door een setbal weg te werken en zelf onze eerste setbal af te maken! We wonnen met 23-21 en hadden zo een mentale voorsprong. We waren nu vastberaden om dat uit te buiten, maar van in het begin van de set zagen we op tegen Joke en Els die nu beter speelden. We konden plots geen antwoord meer vinden op hun afwisselend goed geplaatste en harde aanvallen en ook onze eigen opslagdruk viel nu weg. Neem daarbij nog een aantal domme foutjes van ons en het werd ineens 15-20 in ons nadeel. We kwamen nog terug, maar in een set waar er maar 2 punten verschil moeten zijn om te winnen, is dit een bijna hopeloze achterstand. We verloren deze set met 18-21. In de derde set hadden we precies een klopje van de hamer gehad: in een mum van tijd stonden we 1-5 achter, maar … dat we ons niet zo snel gewonnen geven, hebben we al meermaals bewezen en zo vochten we ook deze keer terug. Meer opslagdruk, goed geplaatste aanvallen en verdedigen alsof ons leven ervan afhing, waren de ingrediënten van de bruisende cocktail met als naam “we’ll fight back”J Bij de 10 puntengrens, hadden we onze achterstand opgehaald, net op tijd dus. Het werd dan een nek-aan-nek-race. Niemand gaf een duimbreed toe, nagenoeg alle ballen werden langs 2 kanten van de grond gehaald! Bij 13-14 hadden onze tegenstanders echter een eerste matchbal. We kunnen niet beschrijven welke gevoelens er dan in ons omgingen, maar, ipv te verstijven van angst en niet meer te durven spelen, gaven we het beste van onszelf en zo maakten we de eerste wedstrijdbal ongedaan! 14 gelijk dus, maar Joke en Els konden scoren uit side-out en hadden zo dus opnieuw een wedstrijdbal die we wederom konden neutraliseren! Onze tegenstanders wisten nu niet te scoren uit side-out en zo kwamen wij ineens op matchpunt! We moesten en zouden dit punt scoren en speelden nog nooit zo gretig! Een mooi geplaatste aanval werd nog gered door zusje Ellen. We konden daarop een aanval opbouwen die onze tegenstanders in moeilijkheden bracht, maar slechts een paar rallies later konden we dan echt afmaken! EUFORIE, ONGELOOF, VREUGDE, ONTLADING en nog een tal van andere emoties maakten zich meester van ons! Hier hebben we zo hard voor gewerkt, hier hebben we zo lang op gewacht, hier hebben we zo van gedroomd en nu was het dan zover, onze eerste titel is binnen!!!!!!

Door deze prachtprestatie stijgen we naar de 4^de plaats in het klassement en worden we 2^de reekshoofd! Ongeacht wat Knokke zal bieden, ons seizoen kan al niet meer stuk!!!!! Alle doelstellingen zijn bereikt!!! 

Graag willen we nog een extra woordje van dank uitbrengen voor alle mensen die veelvuldig en luidruchtig voor ons gesupporterd hebben! Het doet immens veel deugd om zulke aanmoedingen te horen als je op een veld staat, dat geeft een extra boost! Bedankt, en in Knokke nog een laatste keertje, héJ